Wim – Pioenstraat

Geschreven door Wim.

Mijn huis in de Pioenstraat is mijn ouderlijk huis. We schrijven circa 1963: we hadden een kerstboom die zo ontzettend afviel dat er bij wijze van spreken meer ballen dan naalden inzaten (en de naalden die erin zaten waren nog bruin ook). Liep je in de buurt van de boom en trilde de vloer wat, dan regende het naalden. Het was zo erg dat de boom een dag na Kerst al moest worden afgebroken. Mijn ouders vonden dat voor ons als kinderen erg sneu. Bedenk dat in die tijd de boom nog maar net een dikke week daarvoor was opgetuigd.

Mijn vader kwam op een idee: om nog een beetje van de lichtjes te kunnen genieten heeft hij de lampjes in de vensterbank geplaatst. Maar het was nog niet eenvoudig om ze netjes op gelijke afstand aan te brengen: als hij links iets aan het snoer trok, ging het rechts weer mis. Uiteindelijk was hij tevreden over het resultaat en heeft hij de lampjes en het snoer vastgeplakt. We hebben daar veel positieve reacties op gekregen: zoiets zag je in die tijd nergens. Een jaar later kwam er een nieuwe string voor de kerstboom, en mijn vader bracht de andere weer aan in de vensterbank. Weer dezelfde problemen. Maar weer hetzelfde genoegen dat het was gelukt. En weer leuke reacties.

Maar het daaropvolgende jaar moest het toch anders. Mijn vader heeft een lat gemaakt, daar ronde gaatjes in geboord, pvc-buis in de gaatjes, en daar de kerstlampjes in. Om het rommelige beeld met draden te camoufleren heeft hij er een lat aan de voorkant tegenaan gelijmd. Sindsdien is het een fluitje van een cent: de lat van de vliering halen, lampjes erin draaien, lat in de vensterbank, snoer in het stopcontact …. en ze branden. En zo heb ik een kleine zestig jaar na dato nog elk jaar die lat met lampjes in mijn vensterbank. Pap: bedankt!